• در مرکز مطالعات و برنامه ریزی شهرداری، کمیسیون روابط بین الملل روی این موضوع کار می کند.
  • رویکرد عمده نیز بر مبنای دیپلماسی شهری دنبال می شود. هنوز نگرش بازاریابی و مدیریت برند در این زمینه دست نخورده است.
  • دکتر مسعود اسلامی رئیس این کمیسیون است  که عضو هیئت علمی دانشکده دیپلماتیک و روابط بین الملل (یا چیزی شبیه به این) در واحد علوم تحقیقات است. ایشان از سخنرانان این نشست بود.
  • آقای گشتاسب مظفری٬ دبیر این کمیسیون بود و اداره جلسه نیز با ایشان بود.
  • جناب آقای دکتر سید محمد بهشتی٬ عضو هیئت علمی دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه شهید بهشتی نیز از سخنرانان این جلسه بود. با توجه به خوش سخن بودن ایشان یکی از سخنرانی های به یادماندنی این نشست را انجام دادند. اگر کسی بخواهد در این زمینه کار کند٬ کار کردن با ایشان٬ شانس بزرگی خواهد بود.
  • سرکار خانم دکتر رها خرازی آذر نیز از همکاران دکتر اسلامی در علوم تحقیقات هستند. ایشان نیز سخنرانی جالبی داشتند. به نظرم از حیث محتوای علمی سخنرانی ایشان درخور توجه بود. هرچند گرایشات ایشان نیز حول و حوش نگاه دیپلماتیک و ورابط بین الملل بود اما با رفرنسهای جدید آشنا بودند و ظاهرا موضوع را در مجلات و کتب علمی روز پیگیری می کنند.
  • در پرسش و پاسخ بعد از سخنرانی٬ دو سوال پرسیدم
  • اولی این بود که با توجه به این که بحث برند و مدیریت برند از ادبیات بازاریابی گرفته شده است چرا قضیه از بازاریابی منفک است؟ ادبیات موضوع از نگاه بین الملل فقیر است و شما باید چرخها را از ابتدا اختراع کنید. در حالی که ادبیات موضوع برند در بازاریابی غنای کافی دارد و شما می توانید آن را با نگاه شهری درآمیزید و نتایج بهتری بگیرید.  دکتر اسلامی به این سوال پاسخ گفت و از پاسخش معلوم شد که اصلا سوال را نفهمیده اند. گفتند «جنبه ی اقتصادی شهر یکی از جنبه های برند شهری است. و ما نگاهمان فقط بازاریابی نیست. »
  • دومی این بود که هم الآن برخی شهرهای ما در افواه دارای برند هستند. مثالی که زدم مودبانه بود. گفتم مثلا به یزد می گویند دارالعباده یا به کاشان می گویند دارالمومنین. این ها مواد خامی هستند که در بافت های کهن ما موجودند. این ها چگونه کنار مفهوم جدید برند قرار می گیرند. و ... به این سوال دکتر بهشتی پاسخ گفت. در حین پاسخ مطالبی گفتند که به جد جالب بود و به دانش ما افزود. اما هیچ یک٬ پاسخی به این سوال نبود. مثالهایی زدند علاوه بر مثال های من. اما جوابی به سوال من ندادند. به هر حال مجال هم کم بود. شاید هم بنده سوالم را خوب نپرسیده ام و منظورم را درست نرسانده ام.

یادداشت هایی از سخنرانی های این نشست برداشته ام. به صورت آنلاین. نمی دانم چقدر مفهوم است. اما از هیچ بهتر است. -انشاءاله- به زودی آن را همین جا خواهید خواند.