آسیبشناسی مدیریت یکپارچه شهری در تهران از منظر سیاستگذاری و تصمیمگیری شهری
آسیبشناسی مدیریت یکپارچه شهری در تهران از منظر سیاستگذاری و تصمیمگیری شهری
نويسندگان : غلامرضا کاظمیان ، زهره میرعابدینی /انتشار يافته در نشريه هنرهاي زيبا- معماري و شهرسازي / (دوره: ۳، شماره: ۴۶)- حجم فایل زیپ 1.98 مگابايت مديريت يكپارچه شهري به معناي اتخاذ يك رويكرد كلنگرانه و طراحي سازوكارهايي جهت پيگيري رويكرد مذكور در مديريت شهر است. به منظور تحقق يكپارچگي، شناسايي عوامل موثر بر يكپارچگي و تفرق در مديريت شهري ضروري است. در پژوهش حاضر، عوامل موثر بر يكپارچگي مديريت شهري در سطح سیاستگذاری و تصمیمگیری در نمونه موردي شهر تهران با روش كمي شناسايي شدهاند. يافتههاي مقاله كه محصول جمعآوري نظرات 50 نفر از مديران و كارشناسان نهاد مديريت شهري تهران ( شامل شهرداري و شوراي شهر تهران) و برخي نهادهاي دولتي/ حكومتي (شامل وزارت كشور، وزارت راه و شهرسازی و مجلس شوراي اسلامي) است، نشان ميدهد كه 3 عامل: 1- تعدد عناصر و کنشگران ذیربط و در نتیجه روابط متفرق ميان سازماني در سیاستگذاری و تصمیمگیری؛ 2- ساختار توزیع قدرت در میان عناصر ذیربط تصمیمگیری و سیاستگذاری و 3- عوامل مرتبط با منابع و ابزار قدرت و حاكميت در موضوع تصمیمگیری و سیاستگذاری شامل قوانين و مقررات موجود شهري، زيرساختهاي اطلاعاتي و ارتباطي و توانمندی مالی مدیریت شهری از جمله عوامل موثر بر عدم يكپارچگي سیاستگذاری در مديريت شهري هستند كه از اين ميان از نظر بیشتر پاسخ گویان در صورت اصلاح نظام و روابط قدرت ميان بازيگران عرصه شهري، امكان يكپارچگي فرايند سیاستگذاری در مديريت شهر تهران فراهم ميشود.
