آمايش
برای برنامه ريزی در سطوح ملی - منطقه ای - محلی وجود مسير و راستای مشخص و جهت گيری در راستای اهداف بلند مدت کشور برای استخراج خروجی مطلوب بسيار ضروری است .... ضوابط ملی آمايش سرزمين و واژه نامه چارچوب تفضيلی اصطلاحات برنامه آمايش استان از جمله راهنماهايي است که برای درک مفاهيم مربوطه در درس برنامه ريزی شهری و منطقه ای کاربردی است ....
شايد هميشه اين سئوال پيش بياد که وقتی ساز و کارهای اجرا و متد های اجرايي دارای نقص و ضعف هست دقت در داشتن برنامه های بالا دست چه محاسنی خواهد داشت ؟ (سئوال از يکی از دوستان) جواب ساده اينکه داشتن برنامه و مقيد شدن حتی در حد ضعيف هم فضای فکری برای مديران و برنامه ريزان توليد میکند که در طی سال ها ذهنيت منطقه ای و ملی نگاه کردن رو تقويت کرده و برنامه ريزی و مديريت شهری را از درون افکار غيرسيستمی و بسته نجات می دهد (ولو فقط در ذهنيت باشد) مسير ايجاد تحول در برنامه پذير شدن در سطح شهری نياز به طی نهاد ها و ساختار ها و بعد سازمان ها را دارد .... طبيعتا تغييراتی که به واسطه اعمال از سمت ملی و منطقه ای به سازمان وارد می شود باعث ايجاد تغييرات بازگشتی به نهاد ها خواهد بود که خود آموزش و اثرگذاری موثر در مديريت شهری است .... (برگرفته از گفته های دکتر کاظميان)... توصيه می کنم يکبار اين دو مقاله رو بررسی کنيد .... ضرری ندارد
هيئت وزيران در تاريخ 1383/8/6 بنا بر پيشنهاد سازمان مديريت و برنامه ريزی کشور و بر اساس اصل 138 قانون اساسی جمهوری اسلامی ضوابط ملی آمايش سرزمين را در 15 ماده به تصويب رساند-حجم فايل 185 کيلوبايت
واژه نامه چارچوب تفضيلی برنامه آمايش استان
با توجه به تعدد واژه های استفاده شده در تعارف و مفاهيم آمايش استان اين واژه نامه به طور مختصر به دسته بندی اين واژه ها پرداخته و هرکدام از آنها را به طور مجزا تعريف نموده است .
حجم فايل 142 کيلوبايت
