نخست عرض تبریک و درود بر ورودیهای جدید. به عنوان یک هم رشته ای قدیم بد ندیدم نکاتی چند را برشمارم تا شاید رنج تجربه را نکشید و از اکنون چاره کار نمایید:

1- از دانشگاه چیز زیادی نخواهید آموخت. در طی این دوره این خود شما هستید که به سطح معلومات و دانسته هایتان می افزایید و تنها اساتیدی انگشت شمار در پیمودن مسیر به شما کمک می کنند. پس خیلی به دانشگاه نچسبید و به بیان ساده تر (( آویزان دانشگاه نباشید))

2- به دنبال ریشه ها بروید. راجع به خاستگاه مدیریت شهری مطالعه کنید. تحولات سیاسی دهه 80 میلادی را بررسی کنید. شکل گیری مدیریت شهری را مورد مداقه قرار داده و آن را با وضعیت فعلی ایران مقایسه کنید. شناخت هر چه بیشتر نسبت به این رشته به شما کمک می کند تا در آینده تصمیمات معقولانه تر و علمی تر در پیشبرد اهدافتان در راستای ((مسئله مدیریت شهری)) بگیرید.

3- ((همه فن حریف)) باشید. یک مدیر شهری باید اقیانوسی به عمق چند سانتی متر باشد و نه چاله ای به ژرفای چند کیلومتر. توجه داشته باشید که در حوزه های شهری افرادی چون شهرسازان، جغرافی دانان، معماران، مهندسین عمران، برنامه ریزان شهری و ... همواره مدعی بوده و در رشته های خود از تخصص فراوان برخوردارند. نقطه ضعف آنها تک بعدی بودن است. از این نقطه ضعف استفاده کرده و آن را تبدیل به نقطه قوت خود کنید. از مطالعات سیاسی و اقتصادی به شدت استقبال کنید. سعی کنید آنچه را که دیگران تک تک دارند، شما همه را با هم داشته باشید.

4- رهرو آن نیست که گه تند و گهی خسته رود

رهرو آن است که آهسته و پیوسته رود

جو گیر نشوید. بدون داشتن دانش نظری لازم درباره هر موضوعی موضع گیری نکنید. از مطالعه تجربیات دیگر کشورها هرگز غافل نشوید. نیوتن می گوید: اگر من از بقیه کمی دورتر را می بینم علت آن است که بر شاخ غولهایی چون ارشمیدس ایستاده ام. همواره بدانید (( سطح ناآگاهی ما بدون کران است)). از قطعیت بپرهیزید.